Aimee's Page (CasaSpy)

horizontal rule

 

 

Mailbox

 

Aimee

                           

CASA-SPY (Een wekelijkse column over Aimee's kijk op het leven)

Altijd al een keer een indringer willen zijn?
Neem stiekem een kijkje in het nieuwe Delftse leven via Aimee.
Wat heeft ze nu weer meegemaakt en wat hield haar deze week bezig.

 

Sissy en Achilles

 ‘Op één van haar vele reizen; op zoek naar het beloofde land, op zoek naar een plek waar ze in haar melancholische buien heen kon vluchten, kwam Sissy per toeval op het Griekse eiland Corfu terecht.’

Ik luister aandachtig naar de prettige stem van de gids en kijk naar de prachtige bougainvilles, oleander, en mimosa die langs de kant van de weg in het wild groeien .  We doen een rondje Corfu per luxe touringcar. Een zeurende pijn in mijn kies is het enige dat deze mooie dag nog zou kunnen verpesten.
‘Sissy kreeg op die bewuste reis zo’n kiespijn dat ze de kapitein van het schip opdracht gaf om koers te zetten naar het vaste land. Zo zette ze, met helse pijnen, voet op Corfu.’

Ik heb altijd intens meegeleefd wanneer ik weer eens de Sissy-films bekeek.  Maar zo erg meeleven dat ik precies voel  wat zij heeft doorgemaakt? Terwijl ik mijn tong op de zere plek druk, probeer ik te genieten van de mooie, kleurrijke natuur. ‘Mooi hè?’ fluister ik naar Martin en knijp even in zijn hand.

 ‘Sissy kwam in de maand Mei op Corfu terecht. De natuur is dan op zijn mooist. Ze was dan ook direct verkocht.  Het duurde echter een paar jaar voordat ze een grote villa op een berg kocht, dat uitzicht bood over een groot gedeelte van Corfu.  Ze liet het huis verbouwen en de Griekse mythologie kreeg een centrale plek in en rond het huis.

Ze droeg haar paleisje op aan Achilles, want hij vertegenwoordigde de Griekse geest, de schoonheid van de aarde en de mensen van het land. Achilles was verder sterk, trots en koppig als de Griekse bergen en op zijn reizen negeerde hij koningen, gewoontes en wetten als ware het wolkjes.  Vooral in het negeren van koningen, gewoontes en wetten kon Sissy zich heel goed in vinden en ze vond in Achilles een bondgenoot,’ eindigt de gids haar verhaal.

Sissy; getrouwd met haar neef keizer Franz Joseph. Een leven vol pracht en praal. Immens populair, maar zou ze nu gelukkige momenten in haar leven hebben gekend?

Ze had een schoonmoeder die zich constant bemoeide met de opvoeding van haar kinderen. Ze deed in haar schoonmoeders ogen nooit iets goed. Helemaal niet meer toen haar dochtertje op 4-jarige leeftijd aan een virus overleed. Haar zoon, de troonopvolger, werd jaren later samen met zijn minnares dood aangetroffen. Naar alle waarschijnlijkheid ging dit om een politieke moord. De eenzaamheid op het hof.  Haar liberale ideeën die  haar niet in dank werden afgenomen door andere landregeerders. En haar liefde en adoratie voor Achilles; een mythe.

De bus stop voor de oprijlaan van haar ‘buitenhuisje’. Wanneer ik een stap zet in de hal – de ziel van het huis – waan ik me in een andere tijd; zo’n honderd jaar geleden. Trieste ogen van een bloedmooie vrouw kijken me vanaf een schilderij droevig aan. Verderop staan twee beeldjes. De ene is de godin der wijsheid: ‘Pallas Athene.’ De andere is ‘Hebe’, de godin van de eeuwige jeugd.

Toepasselijk, denk ik. Sissy was heel bang om oud en lelijk te worden. Het werd een ware obsessie voor haar. Elke dag rende ze wel een paar uur hard in haar lange zwarte jurken, om zoveel mogelijk calorieën te verbruiken. De Grieken vonden haar maar een rare; ze noemden haar dan ook ‘de zwarte locomotief.’

Onvoorstelbaar dat ze met haar 1 meter 73, altijd rond de 53 kilo woog. Ik word meegetrokken door Martin. De groep is al in een andere kamer beland. Een vitrine met persoonlijke bezittingen trekt mijn aandacht. Ik probeer een gedicht, geschreven door Sissy,  te ontcijferen. De dramatische krullen in de letter L is het enige dat me bijblijft.

 Waar ik ook kijk, het hele huis draagt de Griekse mythologie uit. En vooral Achilles neemt een prominente plaats in. Naast een klein portret van Franz Joseph staat een gigantisch beeld van de strijder Achilles. Arme Franz. Hij heeft geen eerlijke kans gehad.  Het was voor hem een onmogelijke taak om een  strijd met Achilles aan te gaan.   Sissy had heel haar hart aan een mythe gegeven.

 Sissy; ze heeft een dramatisch leven gehad, waar alleen maar een dramatisch einde bij hoorde. Ze liet regelmatig weten dat ze naar het einde verlangde. Deze komt eerder dan ze verwachtte. Door een anarchistische Italiaanse arbeider werd ze vermoord in Genève. Een mes in haar bedroefde hart bracht haar voor altijd in het rijk der legendes.

 Ik hoop van harte dat ze, samen met Achilles, de rust, liefde en balans heeft gevonden waar ze in haar aardse leven zo hopeloos naar op zoek was.

 Aimee