|
|
Een Goeden Dag aan alle Casafans !
Wij schrijven aan gene zijde van de Oceaan bijna half twee (’s middags).
Casa aan de andere zijde is zich aan het klaar maken om wakker te worden,
na misschien al weer een inspannend weekend. Maar daarover horen wij wel.
Vandaag in de Corner een kort verhaal, maar dat wordt ruim gecompenseerd
met beelden uit Azerbaijan. Voor degenen die het gemist hebben, lees de Corner
van 13 juni over de Wedding Party enzovoort.
Wij (Truus, dochter Quirien en ik) zijn vorige dinsdag teruggekeerd
vanuit Azerbaijan. Wij hadden een goede vlucht met Turkish Airlines. Een beetje
spannend blijft het altijd. Wij zeiden nog tegen elkaar “het landen is
eigenlijk spannender dan het opstijgen, als je naar beneden komt maakt het
vliegtuig toch een flinke smak”. Maar het ging allemaal goed. En laat nou
diezelfde dag een Turks chartervliegtuig in Groningen juist bij het opstijgen
een crash maken: kwam niet van de grond en de piloot besloot te laat om het
opstijgen af te breken. Gelukkig is er in Groningen voldoende grasland om zich
met de neus in te boren.
Een belangrijke activiteit de laatste week was de foto’s laten
afdrukken en op CD zetten. Iedereen natuurlijk benieuwd of nieuwsgierig wat en
hoe het er op staat. De Casa zit er ook op te wachten zo meldde hij vorige week.
Hij wordt op zijn wenken bediend, want er is een behoorlijke selectie naar gene
zijde gegaan. Nou maar afwachten of hij en wat hij er mee doet.
De bruiloft van Alice en Ilham stond heel centraal in ons bezoek aan Azerbaijan. Na de bruiloft hebben we het rustig aan gedaan. Twee keer hebben we het strand van de Kaspische zee opgezocht. Vooral op zaterdag was het er heel gezellig. De familie van Ilham was mee gegaan, het weer was heel goed en op het strand hebben we genoten van drank en lekker eten.
Op zondag hebben we ervaren wat er zoal in de bodem zit rond Baku. Heel
veel olie en aardgas. Wij bezochten een “dode” modder vulkaan en een plek
waar het gas uit de grond komt en altijd brandt. Rond Baku wordt er al sinds 150
jaar olie gewonnen.
Dat lijkt een heel ongeorganiseerde toestand. Er liggen overal wel pijpleidingen en vooral veel Ja-knikkers. Maar er is ook veel oud roest, want als een installatie is uitgewerkt dan blijft het liggen. Je kunt je voorstellen dat dat een behoorlijke troep geeft.
Er is danook 40.000 hectare
zwaar verontreinigde grond. En dat geldt ook voor de Kaspische Zee: heel veel
olie er in.
Baku is een stad van bijna 2 miljoen mensen. Het centrum is groots met brede straten, pleinen en fonteinen. Ook genoeg dure winkels. Wij hebben een paar keer heel gezellig ontbeten op het terras van Café Mozart. Met een beetje fantasie ben je dan in Parijs.
Met fantasie kom je toch heel ver. Zitten wij in
de zon in onze tuin, dan denken we ook dat wij in Portugal zitten of in Toscane.
Maar aan alles komt een einde. Dinsdag 17 juni vlogen we terug, werden
in Brussel afgehaald door Wiro en vermaken ons nu weer in het Helenadal in
Dommelen.
Mijn buurman is verhuisd, maar dat interesseert de wereld (van de web)
niet. Schalken won het toernooi van Rosmalen, mooi hoor, maar Wimbledon is wat
anders. De Tour de France is in aantocht. Daar doen we weer aan mee, als kenners.
Ik heb het druk met heel veel: met Truus, met ons huis en tuin, met Ilka, met
nogal wat uitnodigingen van mensen die een jubileum hebben en met de Marathon
Eindhoven. Alle liefhebbers van marathonlopen moeten maar de site raadplegen: www.marathoneindhoven.nl.
Opmerkelijk nieuws is er niet geweest, maar dat komt ook omdat ik wat
kranten heb gemist. Nou niet echt gemist, maar niet gelezen. Je merkt dan dat
heel veel heel interessant kan zijn, maar dat het heel veel minder interessant
wordt als je het hebt gemist.
Ik zal de komende week wat beter opletten, dan komen we wel wat tegen.
Gisterenavond was overigens heel interessant. Wij hebben afscheid
genomen van het aspergeseizoen. Zaterdagmorgen stond er een file bij de winkel
van Gijsbers in de Kromstraat. Het was het laatste aspergeweekend en daar waren
wij bij. Gisterenavond hebben we met Quirien en Pascale en Luc er van gesmuld.
Op een zomerse avond in de tuin, buiten. Wij waanden ons in Dommelen, en dat was
nog waar ook.
Tot zover de gebeurtenissen van de laatste week. Bekijk de foto’s op je gemak en blijf optimistisch met als referentie de kreet “de gewilligen zijn altijd de klos”.
Reacties zijn welkom op: hnijhuis@iae.nl
De Groeten uit Dommelen
Harry