07.11.1998 Twee Dames 

Het beloofde een druk weekend te worden en die belofte is uitgekomen. Vrijdag kwamen Twee Dames uit resp. Houten en Bunnik bij de Spider op bezoek. Om allerlei speculaties voor te zijn: het betreft hier gerelateerde dames. Deze term, verzonnen door Houten, klinkt in ieder geval wat vriendelijker dan getrouwde dames... De dame uit Houten heet overigens Jannie en de Bunnikse is Renée.

Tot dit weekend heeft Casa een onbekommerd bestaan geleid in der Schweiz, nu moest hij zich ineens voor van alles en nog wat verantwoorden. Na de begroeting op vrijdagavond gingen we een aperitiefje drinken. Waarom de Spider geen aftershave op had, zijn antwoord dat hij dingen graag opbouwt viel niet in goede aarde. Net als het feit dat Casa eerst nog gefitnessed had in plaats van direct naar het hotel te rijden. En of hij misschien ook nog in de kroeg bij Brigitte geweest was. Eigenlijk wist de Spider al dat het geen zin had, maar toch probeerde hij uit te leggen dat hij juist voor zijn bezoek naar de fitness was geweest om in zo goed mogelijke vorm te steken, ja geacht (mannelijk) publiek, alle moeite was tevergeefs, de CasaArgumenten maakten geen enkele indruk.

Na het aperitiefje volgde een Griekse maaltijd. In de tussentijd werd natuurlijk goed de draak gestoken met Casa die nog geeneens wist dat vanuit Wil besneeuwde bergtoppen te zien waren, waar een bepaald restaurant was, waar een kortere weg naar het restaurant was etc. etc.

Toch klaagt de Spider niet, het was namelijk ook erg gezellig en pesterijtjes scherpen het verstand aan. En leiden tot onbedoeld grappige situaties... Zo hadden wij het op een bepaald moment over het al dan niet bestaan van reïncarnatie en dat een geest zijn eigen ouders en ook zijn eigen lichaam uitkiest. Renée, die wat dat betreft vrij nuchter is, gelooft daar niet zo in. Dus toen zij hoorde dat Jannie zich daar wel iets bij voor kon stellen, was het toch wel erg vermakelijk om te zien hoe zij spontaan in de lach schoot en zich afvroeg waarom Jannie dan uitgerekend dat lichaam had uitgekozen, en niet bijv. in Cindy Crawford was teruggekomen... :-))

Ontbijten in Hotel Freihof kan op zaterdag tot 9:30. Dit vonden de dames wel bijzonder vroeg. Met veel overredingskracht lukte het Casa om toch gedrieën en op tijd te verschijnen. Een ding dient nog vermeld te worden, vanaf vrijdag, de dag dat het bezoek arriveerde was het werkelijk schitterend weer. Dit mooie weer verdween pas met het vertrek. De zon scheen en het was vrij warm door de föhn die de wolken wegblies. Ideaal weer voor een bezoekje aan de Säntis, de hoogste berg in de regio met zijn 2502 meter. De laatste keer dat de Spider naar de Säntis ging, was toch enigszins op een teleurstelling uitgelopen, er was toen werkelijk helemaal niets te zien. Nu zagen de voortekenen er beter uit, Casa wilde de dames graag deze berg laten zien en tegelijkertijd zelf afscheid van de Säntis nemen als deze op zijn mooist was.

Wel, het was zeer de moeite waard, de lucht was stralend blauw, bovenop de berg lag sneeuw, de zon scheen en het uitzicht was zeer goed. Aan de hand van een panorama foto konden diverse bergen, waaronder de Eiger, Mönch en Jungfrau herkend worden. Het enige dat ontbrak waren ligstoelen op het terras, dat helaas gesloten was. Na zeker een uur daar boven vol verbazing en bewondering te hebben rondgekeken en van de zon te hebben genoten werd een maaltijd in het panorama restaurant genoten. Wij hadden een tafeltje bij het raam en achter glas was het bijna niet meer te harden van de hitte, dus werden de truien en vesten uitgedaan en zaten we daar in t-shirt.

Omdat er nog meer op het programma stond werd om een uur of twee de kabelbaan naar het dal, Schwägalp, ingezet. Hier werden nog wat foto's genomen en vervolgens ging het naar Appenzell. Het dorpje zag er vriendelijk uit in het zonnetje en is beroemd om zijn muziek, een bepaalde vorm van jodelen. Wij hadden geluk, er was net een groepje dames in klederdracht bezig met het uitoefenen van deze kunstvorm. Wij konden Reneé nog net weerhouden om mee te jodelen...

Na Appenzell was Zürich aan de beurt. Helaas waren de winkels net allemaal dicht en werd het wat koeler en donkerder. Toch blijft dit een erg gezellige stad en in een Weinkeller werd een flesje wijn uit Zuid-Afrika gedeeld. Na een korte tussenstop in het hotel reden wij door naar Gossau om daar iets te gaan eten. Helaas wilden twee restaurants om 21:15 al geen eten meer voor ons koken, dus eindigden wij in het Pizza restaurant van Antonio. Het eten was best goed en het voordeel van Antonio is dat zijn restaurant precies onder de Ausrutscher, Brigitte's bar, zit. Dat was dus wel gemakkelijk.

Jannie was zo aardig om aan te bieden om de rest van de avond alcoholvrij te blijven en even later zaten we dus aan de bar bij Brigitte. Het was voor de rest een erg rustige avond qua barbezoek, af en toe kwamen er een paar mensen binnen. Wij hebben het toch tot half drie uitgehouden. Jannie bracht de Almera met inhoud weer veilig naar Wil.

Om 08:55 ging de telefoon, met een vermoeid klinkende stem meldde Jannie dat de dames zich verslapen hadden. Gelukkig kan men op zondag tot tien uur ontbijten, dat konden wij nog halen. Doel van zondag was het schiereiland Mainau, in/aan de Bodensee maar dan wel aan de Duitse kant. Renée kende Mainau nog van een vroegere vakantie, het is een bijzonder eiland want het is eigenlijk subtropisch. Zo groeien er citroenen en allerlei andere dingen die men eigenlijk niet verwacht. Vooral in het voorjaar schijnt het een prachtig gezicht te zijn om alle bloemen en planten te zien groeien daar. Nu was het november. Ondanks dat er weinig in bloei stond was het toch leuk om daar rond te lopen en een frisse neus te halen. Eén attractie was nog wel open, het Vlinderhuis en er vlogen vele mooie vlinders rond.

Inmiddels was het alweer tijd geworden om terug naar het hotel te gaan, want Renée en Jannie hadden nog ruim acht uur autorijden voor de boeg. In hotel Freihof hebben we nog een lekkere schnitzel met patat en ook salade gegeten en nog wat foto's laten maken door een serveerster. Daarna was het toch de hoogtste tijd en om 15:45 vertrokken de dames dan. Zij hebben een leuk stuk van de Ostschweiz gezien, het enige dat zij hebben moeten missen was de thuiswedstrijd van de FC St. Gallen, Casa heeft vele pogingen ondernomen, doch deze werden vakkundig de kop ingedrukt...

Voor de CasaSpider was het een erg leuk weekend, zo met twee goede vriendinnen. Hij was zondagmiddag wel een beetje moe en hoopte maar dat de dames een goede terugreis zouden hebben. Meteen de volgende ochtend ontving hij echter een mailtje van Jannie dat ze al om twaalf uur 's nachts in Bunnik waren, gelukkig!

Tja, het is nu aftellen geblazen voor de Spider, nog twee weekenden te gaan. En volgende week weer bezoek, dit keer van de directie himself...

Hasta la semana que viene,

Pedro.