Casa Nieuws 20.08.2000

 

Ja, Guten Tag allerseits!

Update #01, 21.08.2000 / 19:48:59
Wij schrijven maandag 21 augustus 2000 ongeveer 19:48:59. Een aflevering met veel foto's, het kan geen kwaad om alvast even een glaasje melk te gaan halen, dan wordt de pagina automatisch in zijn geheel geladen. Dat scheelt straks weer wachten. De CasaSpider gaat al van start en begint op woensdag. Lucy heeft een nicht, die reeds 20 jaar in Venezuela woont en die zij eigenlijk helemaal niet kent. Via via werd contact gelegd en het gevolg was dat deze nicht met haar dochtertje graag op vakantie wilde komen op Curacao. En woensdag zouden de twee aankomen, om 14:30. Dus stipt om 14:30 waren Lucy, Luchiano en de Spider present op Hato. Dom, dom, dom, Casa had niet eerst geïnformeerd of het vliegtuig vertraging had, hij verkeerde dan ook in de foute veronderstelling dat nicht Alida met Aeropostal aan zou komen. Neen, zij had gekozen voor de superservice van Curacao's eigen ALM. Dit heeft ook zijn voordelen, zo weet men zeker dat men niet op tijd vliegt. Wel, de vlucht bleek vertraagd tot 16:20. Snel Lucy en Luchiano naar huis gebracht en daarna werken. Tijdens het werk de website met de vertrek- en aankomsttijden geraadpleegd en deze gaf aan dat het inmiddels 17:30 zou worden. Op tijd ging Casa naar huis om Lucy op te halen en vervolgens richting Hato Airport te gaan. Een man aldaar herkende ons en zei dat het nog later zou worden. Op het enige werkende TV scherm stond 18:00, maar het leek verstandiger om het even na te vragen. En inderdaad, de nieuwe aankomsttijd was 21:30.  Terug naar huis dus. Bovengenoemde website was inmiddels al lang uit de lucht, waarschijnlijk stopt deze om 16:30 uur als de laatste werknemer het pand verlaat. Dan maar gebeld naar de ALM. Deze telefoon is meestal in gesprek, Casa had al eerder gebeld om 19:30 met het volgende resultaat:
Casa: 'Hoe laat komt de vlucht uit Caracas aan?'
Vrouwtje: 'Om 21:30.'
Casa: 'Hmmm, dat is laat, wat is er dan aan de hand?'
Vrouwtje: 'De vlucht heeft vertraging.'
Casa: 'Ja, dat begrijp ik, dat is al zo sinds 14:30, maar is het vliegtuig soms kapot?'
Vrouwtje: 'Dat hebben ze niet gezegd.'
Ach, voor een informatie-nummer valt het toch wel mee, niet dan? Nu belde Lucy, om 21:15. Na een aantal malen proberen had zij beet. Lucy stelde dezelfde simpele vraag: 'Hoe laat komt het vliegtuig uit Caracas aan?' Vervolgens zei de dienstdoende beambte dat zij even moest wachten, waarna de hoorn ernaast gelegd werd en Lucy precies kon horen wat men zo allemaal aan het bespreken was. Antwoord werd er echter niet meer gegeven. De Spider probeerde het ook nog even, maar men gaf geen sjoege meer. Casa legde de hoorn op de haak en belde opnieuw met het te voorspellen resultaat dat men nu in gesprek was. Echt verbazingwekkend is het niet dat deze maatschappij bijna failliet verklaard is.
Affijn, omdat we geen antwoord kregen zijn wij toch maar voor de derde keer naar Hato gereden, samen met een vermoeide Luchiano. Om 21:50 kwamen we er aan en wonder boven wonder was het vliegtuig geland. Wij moesten flink zoeken naar Alida, maar konden haar niet vinden. Allerlei scenario's spelen dan, misschien had zij reeds een taxi genomen of had zij problemen met immigratie. Dus  belde Lucy enige malen naar immigratie, daar werd echter niet meer opgenomen. Luchiano lag al haast te slapen, dus besloten wij snel naar huis te gaan. Het 'mooiste' was nog dat er op het antwoordapparaat inmiddels een boodschap van nicht Alida stond dat zij de volgende dag zou komen. Casa heeft maar eens flink gevloekt.

Lucy en nicht Alida bij de bbq van Mark...

De volgende dag zou Alida 's middags aankomen, Casa had echter al duidelijk gemaakt haar niet op te halen, hij had ook nog een afspraak bij een klant. Alida had echter geluk, want ook op donderdag komt de ALM niet op tijd en zo werd het toch mogelijk om haar zonder tijdverlies op te halen. Er werd wat gegeten en wat gedronken. Nicht Alida heeft een dochter met de naam Aime, niet te verwarren met de bekende column-schrijfster. Deze Aime is vijf jaar oud en een echt dametje. Dat heeft impact, tenminste op Luchiano. Hij is verliefd! Het is bijzonder genant om te zien hoe een verliefde man zich gedraagt en Luchiano is daar helaas geen uitzondering op. In de auto durfde hij nog niets te zeggen, bij het eten reed hij op zijn fietsje zo hard als hij kon heen en weer, om indruk te maken. 's Avonds bleef hij naar haar lachen, deed linten in haar haar, het hield niet op. Vervolgens bracht Casa Luchiano naar bed. Aime ging ook mee, dus wij zaten met zijn drieën op bed te lezen. Aan het eind ging Luchiano liggen, hij had nog een plaats over op zijn kussen, normaal gaat de Spider daar dan even naast liggen. Nu ging Luchiano zo liggen dat Casa er niet bij kon, en met zijn hand gebaarde hij dat Aime naast hem moest komen liggen. Toen hij daarna zijn flesje in zijn mond deed was de afgang compleet: hij liet zich door Aime de fles geven! Waar moet dit heen...

Luchiano (verliefd) en Aime...

Nu is Aime ook wel een leuk meisje. Toen Casa vroeg wat zij later wilde worden, antwoordde Aime: 'una estrella' zijnde een ster. De maniertjes zijn er al, als zij een schemerlamp aandoet klinkt het: 'Camera, Luz, Action!', waarbij luz staat voor licht. Verder kan ze zich ontzettend aanstellen en de oren van de kop kletsen. Ergens deed zij de Spider denken aan Yvonne la P... :-) Om de ontluikende liefde een kans te geven moesten twee bedreigingen worden afgewend. Om te beginnen met bedreiging nummer twee, dat is Willy Keeman. Deze dreumes is al vier en heeft dus een voorsprong op onze Luchiano. Aangezien de Keemannen op vrijdag niet mee gingen happy-houren, was dit gevaar afgewend. En dat gold (tot dusverre) gelukkig ook voor bedreiging nummer één en dat is een serieuze bedreiging: El conquistador de las menores! Oftewel Walter van Geffen. Lucy heeft hem al eens weg moeten sturen bij een borrel van Sql Integrator, toen Walter een zevenjarig meisje aan het wegkapen was, dus wij waren gewaarschuwd. Walter was echter op een boottripje naar Bonaire, dus het lot was Luchiano goedgezind.

De wereld volgens A. Petri...

Brrrr, dat is schrikken. Voor de wat oudere kijker, neen, dit is niet Heribert Faßbendeer maar wel onze eigen Alex Petri. Als de Spider op kantoor is, gaat hij altijd een praatje maken in de Decade/MSL3000 kamer. MSL3000 is niet de naam van een automobiel gelijkend op een Mercedes SL gekruisd met een Mitsubishi 3000GT, maar de naam van ons Mortgage, Savings and Loans pakket. In deze kamer bevinden zich twee persoonlijkheden die altijd goed zijn voor een anecdote, het betreft hier de heren Dik Hendriks en Alex Petri. Na vijf minuten praten weet Casa altijd dat hij het weer vergeten is, de blocknote. Alex was als altijd zijn visie aan het geven over het veel te dure leven op Curacao. Nu was de huizenmarkt aan de beurt. Alex wil namelijk voor NAF 1100,= een mooi huis hebben. Tot nu toe is hij niet geslaagd, als de makelaar weer eens met een te duur aanbod komt, zegt Alex: 'Laat ze maar NAF 400,= van de prijs afdoen en zeg maar dat ze gek zijn.' We filosofeerden even door hoe het toch kan dat ondanks het vertrek van duizenden Antillianen de huizen niet echt goedkoper worden, waarop Alex reageerde met: 'Ik vind dat fuck! Ze moeten hier eens reageren op het vraag- en aanbodverhaal!' En zo is het natuurlijk ook.

Nogmaals de ontluikende liefde tussen Luchiano en Aime...

Bovenstaande foto hoort eigenlijk wat lager, maar er komen er meer van de bbq bij Mark en Natasha op zaterdag, even geduld. Vrijdag vond de happy hour plaats bij TMF. En wie zat daar in zijn eentje? Het was Twan Vermetten! Het werd dus een gezellig avondje dat afgesloten werd met patat en frikandel van Hans en Frietje.

Zaterdag, na de boodschappen wilden wij ons net gereedmaken om naar Mambo Beach te gaan, toen de telefoon ging. Het was Mark Janssen die ons uitnodigde voor een bbq bij hem thuis. Thuis met zwembad wel te verstaan. Lucy vond het een perfect plan en dus gingen wij met zijn vijven. Het werd een hele leuke middag. Zo'n zwembad in de tuin is haast nog leuker dan het strand, maar nu gaat de Spider wel erg decadent klinken. Met bier en vlees onder handbereik en de sanitaire voorzieningen dichtbij en dan ook nog eens vanuit het zwembad, hmmm daar krijgt men niet snel genoeg van.

Hoeveel man kan er op een rubber bedje?

Nadat iedereen zijn buikje had volgeten werd er nog eens flink in het zwembad rondgeplonst. Dieptepunt was helaas dat de zwembroek van de CasaSpider na in een boom te hebben gehangen op het afdak terechtkwam. Gelukkig is alles toch goedgekomen.

Beauty Coriina (van Beast Richard) en zwembadeigenares Natasha...

Kortom, het was een uitstekend initiatief, dat herhaling verdiend. Overigens was de bbq zelf ook uitstekend verzorgd door Wladek. Tot slot van deze reportage een foto van organisator Mark en zijn op bezoek zijnde vriend Ingo. Het mannetje dat daar op irritante wijze de mooie achtergrond bederft, is onze pensioenadviseur Richard Visser. Wegens tijdgebrek kon Casa hem niet wegretoucheren... :-)

Mark, Richard en Ingo...

Na de bbq moesten de honden van Karen nog gevoerd worden. Karen was dit weekend op stap met een groot aantal mannen en een paar dames op de boot van Cor Vermolen. De Spider mocht twee dagen voor Igor en Kaina zorgen. Thuisgekomen kon Casa nog net een kop soep met ei veroberen, daarna ging het licht uit...

Zondag was het dan eindelijk stranddag en wel bij Hook's Hut. We hadden afgesproken met Edgar en Rejane. Rejane was nog jarig ook en zij zag er oogverblindend uit en geen dag ouder dan 23. Edgar had nog geen kado, maar om te beginnen gingen zij maar eens lekker uit eten bij Rijsttafel Indonesia. Zelf deden wij het met Mc. Donalds, tja verschil moet er wezen. De Spider moest nog even hondjes voeren en daarna was het Moorhuhnjagd spelen. Nicht Alida en dochter Aime stonden met grote ogen te kijken hoe Lucy de kippen vakkundig aan hun eind bracht.

Tenslotte heeft de CasaSpider bericht gehad van Aimee (de schrijfster). Het goede nieuws is dat zij nog wel schrijft. Helaas is dit meer in studie-verband, dus het angstige vermoeden bestaat dat het nog even gaat duren alvorens wij een nieuwe column mogen bewonderen. Wij blijven hopen!

Wij schrijven maandag 14 augustus 2000 ongeveer 21:27:41. De CasaSpider opent deze aflevering van het CasaNews met groot nieuws voor Diamond Piet en Verina van Zijtveld: vanmiddag is in goede gezondheid hun dochter Emmie geboren! Vanuit Curacao de hartelijke groeten van Lucy en de Spider voor Verina, Piet, Ilona, Arjen en Jelle.

Afgelopen vrijdag mocht Casa de visums ophalen voor Nederland. Fort Amsterdam ligt hemelsbreed 400 meter van Kodela af. Helaas ligt de ingang van de haven van Willemstad in de weg. Nu is er een zogenaamde pontjesbrug ofwel pontonbrug, waar men overheen kan lopen. Deze brug is echter vaak open, of dicht, net van welke kant men het beschouwt. In dat geval vaart er een gratis veerdienst. Tot dusverre pakte Casa de auto om naar Fort Amsterdam te rijden. In totaal moet hij dan toch nog ongeveer 400 meter te voet afleggen, eerst om bij het parkeerterrein van Kodela te geraken en daarna omdat hij de auto toch verder van Fort Amsterdam af moet parkeren dan hij had gedacht. Al met al toch een reis van zo'n 20 minuten. Dus besloot de Spider om vrijdag maar eens te gaan lopen, het was tenslotte goed weer... Net voordat hij de pontjesbrug bereikte ging deze open, of dicht dus... Dat betekent 100 meter verderlopen naar de veerdienst. De veerboot moest nog aankomen. Toen deze eindelijk was gearriveerd duurde het een aantal minuten voordat hij kon vertrekken. Precies op het moment van vertrek bleek ook de pontjesbrug weer dicht (of open) te gaan. En toen Casa eindelijk aankwam aan de andere kant, wederom 100 meter in de richting van de pontjesbrug moest lopen, zag hij de eerste mensen daar alweer vanaf komen lopen. Dit alles duurde een kwartier. 'Volgende keer nemen we dus weer de auto', mompelde Casa in zichzelf. Na zoveel tegenslag moet het daarna haast wel meezitten. Wel, de Spider liep door het tunneltje van Fort Amsterdam heen, richting Gouverneur. Achter hem hoorde hij een man fluiten, deze liep in dezelfde richting. Bijna onmerkbaar, om geen argwaan te wekken maar toch als eerste binnen te komen, versnelde de Spider zijn pas. En ja hoor, Casa kon plaatsnemen in de wachtkamer met nummer één. Op enige seconden volgden twee Dominicanen, een daarvan herkende Casa als de fluiter. Bij een omgekeerde binnenkomst had Casa waarschijnlijk 50 minuten langer moeten wachten. Nu was hij snel aan de beurt en haast nog sneller weer klaar. MET de visums. Alles is nu dus klaar voor de reis, paspoorten, visums en tickets. Het aftellen kan beginnen.

Het is al enige tijd stil op het Moorhuhnjagd front. Een trouwe lezeres te H. vroeg de Spider eens geïnteresseerd of het hier een sexspel betrof. Neen, dit is niet het geval. Casa vind het tegenwoordig trouwens een stom spel. Er is een kleine kans dat dit te maken heeft met het feit dat Lucy tegenwoordig recordhoudster en kampioen is, tja dan gaat de lol er natuurlijk wel af. Alle bijnamen op onderstaande foto's zijn dan ook van Lucy...

Lucy, het Opper Moorhuhn...

In de weekends rijdt Lucy tegenwoordig, er moet tenslotte geoefend worden. Zaterdag was een nieuw hoogtepunt, zij wilde even naar Denise en reed alleen! Thuis was Casa aan het ijsberen, maar zowel Lucy als Luchiano als de Golf kwamen heelhuids terug. Zondagmorgen vond het tweede bezoek aan de dierentuin plaats. Uiteraard met Lucy aan het stuur...

Lucy rijdt WEL in de Golf maar maakt hem NIETschoon...

Alles is een kwestie van wennen, de CasaSpider zit tegenwoordig al iets relaxter op de bijrijdersplaats dan voorheen. Over de dierentuin valt niet veel te zeggen, het is er een van de oude stempel. Kleine kooien met betonnen vloeren en een dood stuk hout. Neen, hier worden de dieren niet echt vrolijk van. De kaaiman stond nog in exact dezelfde positie als een paar maanden geleden, met zijn bek een beetje geopend, vlak voor het water. Hij lijkt wel opgezet, maar als men wegloopt doet hij gauw zijn oog weer open. Casa was op een bepaald moment een slingeraap een stukje peer aan het voeren. We hadden een leuk contact. Tot het moment dat de Spider een stukje peer liet vallen, dat op wilde vangen en toen per ongeluk tegen het gaas aan sloeg. De aap schrok zich een hoedje, om vervolgens vol in de aanval te gaan. Dat was een beangstigend gezicht, een slingeraap is niet veel groter dan een grote kat, maar hij maakte zich een stuk groter, liet zijn tanden zien, krijste, ging twee meter achteruit om met een grote sprong tegen het gaas aan te springen. Goed trouwens dat dat gaas ertussen zat, anders was Casa toch genoodzaakt die aap eens wat manieren te leren! Nu was het ietwat genant, overal een immense rust, wat mensen die op hun gemak rondliepen en verbaasd keken naar die hysterische aap. Casa bleef er quasi nonchalant bijstaan, met het restant van het peertje in zijn hand. Waren er geen toeschouwers geweest, dan had hij dat peertje graag tegen die apenkop aangegooid. Neen, dan was de pauw toch een stuk leuker...

Pauw weet goedheid van de CasaSpider te waarderen...

In de dierentuin bevinden zich ook twee speelplaatsen, men zit daar lekker op een bankje de meegebrachte sapjes op te drinken (er loopt nul man personeel rond) en naar de kinderen te kijken. Die amuseren zich prima...

Luchiano, die geen 'cheese' maar 'whiskey' zegt...

Wel, nu de CasaSpider alweer voor de derde keer regelmatig aan het updaten is, mag hij toch wel een oproep doen aan het adres van Aimee. Aimee, waar blijven je verhalen????? Wat gebeurt er in Delft, het is Casa ter ore gekomen dat Marco G. die meer dan een jaar Curacao op diverse fronten onveilig heeft gemaakt, naar Delft verhuisd is. Graag verneemt Casa de details...

Hasta luego,

The CasaSpider.