Casa Nieuws 23.04.2002

Ja, Guten Tag allerseits!

Wij schrijven maandag 22 april 2002 ongeveer 21:10:10. Sommige mensen denken dus dat de CasaSpider vandaag pas om 21:10:10 begonnen is met deze update. Vergeet het maar, hij is sinds 20:15 bezig om foto's te sorteren en bewerken, informatie op het web te verzamelen en nog veel meer. Tevens heeft een klein flesje Gorilla het loodje gelegd.

Tanja schrijft deze week over de liefde. En ook al is het een liefde zonder happy-end, toch is het een humoristisch verhaal geworden. Ja, dat is mogelijk, tenminste als men over wat zelfkennis beschikt.

De laatste aflevering van het CasaNews is zoals gebruikelijk hier te vinden.

Piet, Verina en Emmie

Vrijdagavond kwamen Piet, Verina en hun dochtertje Emmie (1 jaar) aan op Curacao. Zij willen een weekje bijkomen van de beslommeringen en nog bruin worden ook. Om met dat laatste te beginnen, het is te hopen dat het gaat lukken. Gezien het vreselijke weer op Curacao. Uitrusten zal geen probleem zijn, ze zitten in een klein maar fijn appartementencomplex, Caribbean Flowers genaamd.

De van Zijtvelds komen aan op Hato International Airport

Zaterdagmiddag konden we nog wel naar het strand, maar het hield al niet over. 's Avonds kookte Lucy een lekkere kip-maaltijd en daarna werd er geboerenbridged. Overall winnaar van de avond was Piet, bij deze gefeliciteerd.

Luchiano en Emmie in Caribbean Flowers

Op de porch bij Caribbean Flowers

Luchiano vindt het overigens prachtig om foto's te maken. Voor een 4-jarige heeft hij er aardig kijk op. Kijk maar eens hoevaak hoofden ontbreken op foto's van ouderen. Neen, Luchiano kijkt zeer secuur of alles erop past.

Eerste stranddag

Zaterdagavond was er toch een hoop Gorilla doorheengegaan. Dat merkten Lucy en de Spider zondagochtend wel. Zeker in combinatie met bier en een sigaar heeft het ons toch een beetje gesloopt. Bovendien was het een regenachtige dag, dus dan wordt er wat aangeklungeld in huis. PSV had al punten laten liggen uit bij FC Twente en Ajax profiteerde door FC Utrecht met 1-0 te verslaan. Vervelend was dat de complete Utrecht-aanhang naar huis werd gestuurd, vanwege beledigende spreekkoren. 's Avonds moesten we natuurlijk even Studio Sport kijken en meteen daarna naar het Happy Hour op Mambo. Er waren behoorlijk wat kinderen en die moesten dus in de gaten gehouden worden. Dit bevordert niet de rust bij het bierdrinken, maar de sfeer was relaxed.

Het 5-uur Happy Hour bij Mambo

Hoe donkerder hoe gezelliger

Verina pakte op zeker moment Casa's camera nog af. Wel, voor de liefhebbers dan...

Casa's T-shirt lijkt meer te drinken dan hijzelf

Na afloop moest er natuurlijk nog gegeten worden, daarna was de pijp toch echt leeg.

Bij de tandarts (II)

Vandaag was de dag van de verwijdering van mijn voorlaatste linksboven-achterkies. Een week of twee geleden werd het oordeel over deze kies geveld. Op termijn moet er wel een brug aangelegd worden, anders gaat de tegenoverliggende onderkies uit mijn kaak groeien, aldus de tandarts. Komt tijd, komt geld.

Om precies 14:00 liep ik de wachtkamer in. Toch werd ik pas om 14:20 geholpen, dat irriteerde mij een beetje. Maar goed, even later was ik stevig verdoofd (daar houdt mijn tandarts van). Na een minuut of tien heb je zelfs geen gevoel meer in je huig. Even later mocht ik wederom plaatsnemen op de stoel. De tandarts legde me uit wat hij ging doen, met zowel een positief als een negatief scenario. Hij draaide de lamp naar me toe, en... die ging uit.

'Verdomme!', riep de tandarts. 'Hij is doorgebrand en nou moet ik alle patienten afzeggen. Verdomme!'
Behulpzaam opperde ik: 'Heeft u dan geen reservelamp?'
'Ja, dat was deze. Verdomme! Die heb ik er net ingezet, daarom moest u even wachten!'

De tandarts trok toch zijn handschoenen aan. 'Is het niet beter dat ik een andere keer terugkom?', vroeg ik.
'Ja, eigenlijk wel. Verdomme!', aldus de tandarts.
Snel rende ik uit de stoel.

En nu zit ik hier met een verdoofde mond te proberen mijn koffie zonder knoeien op te drinken. Een apart gevoel. Woensdag om 14:00 mag ik weer.

Roadwatch

Het was even rustig, maar daar zijn ze weer: de Curacao Roadwatch. Aangevoerd door ene Ives Cooper. Geen slecht mens, maar wel een ongelofelijke fanaticus. Iedereen die maar enige mensenkennis heeft, weet dat het oppassen is met dit soort lieden. Even voor de volledigheid, de Curacao Roadwatch is een private onderneming die van zins is om het verkeer op Curacao veiliger te maken. Op zich een loffelijk streven, maar ze gaan dit doen door zoveel mogelijk bekeuringen uit te schrijven. Voor snelheidsovertredingen en door rood licht rijden.

Eigenlijk zou men op 1 april beginnen. Half maart begon de reguliere politie te protesteren. Roadwatch zou hun taken overnemen. Roadwatch bracht hier tegenin dat de politie wel betere dingen te doen had, bijvoorbeeld allerlei criminaliteit oplossen. Roadwatch zou dus slechts de werkdruk van de politie verlichten. Toch vond de politie het maar niets en Ives Cooper stelde de Roadwatch uit met een maand.

Nu is het bijna 1 mei. Zojuist was vriend Ives weer eens op TV, minstens zo fanatiek als een maand geleden. Doordat de Roadwatch nu een maand later gaat beginnen, hebben ze volgens Ives natuurlijk wel inkomsten misgelopen. Daarom zijn er nu stickers gemaakt en die kunnen wij, potentiele slachtoffers van Roadwatch, voor ANG 10,= kopen! Wonen we hier in een gekkenhuis?

Waar de Spider wel bang voor is, dat Roadwatch straks een oogje dichtknijpt als je zo'n sticker op je auto hebt... Overigens leeft het thema, tot mijn verbazing, helemaal niet zo op Curacao. Een zoekopdracht in Google op Ives Cooper levert netjes Alice Cooper als nummer 1 op. Verder heb ik één link kunnen vinden, naar een forum van een autoclub (dacht ik).

Tot slot

Het vogeltje dat in onze badkamer een nestje bouwde, heeft inmiddels ook drie eieren gelegd. Zij blijft daar lekker opzitten, behalve die keren dat de CasaSpider wat langere tijd op de WC doorbrengt. Vogels kunnen nog steeds niet hun neus dichthouden.

Neem een wilde vogel in huis, leuk!

Tot zover de update, maar: blijf kijken!

Hasta luego,

The CasaSpider.