Casa Nieuws 10.06.2002

Ja, Guten Tag allerseits!

Wij schrijven dinsdag 11 juni 2002 ongeveer 20:07:58. Tja, gisteren beleefde de CasaSpider een zware nacht. Waarover straks meer. De update van vorige week is uiteraard nog steeds beschikbaar en ook te vinden in het CasaNews History menu. Veel vrouwen zijn gefascineerd door heksen, wat zeg ik, veel vrouwen zijn gewoon heksen! Tanja niet, maar zij schrijft deze week over een Toverkol.

Nieuwe auto's (1)

Afgelopen vrijdag werden door Star Lease de eerste auto's afgeleverd. Seat Toledo's en Toyota Corolla's. De mijne zat er nog niet bij, maar is wel in bestelling. De Special Edition met metalen velgen, toerenteller en last but nog least de moon-/sunroof. In gewoon Nederlands schuifdak geheten. Ach, de Suzuki Baleno doet het goed hoor, daar niet van, maar ieder jongenshart gaat toch kloppen van een nieuwe auto. Marlieke en Angela die beiden wel tot de gelukkigen hoorden, zijn volgens de Spider uitzonderingen op de regel dat auto's een vrouw helemaal niets doen. O ja, en Tanja niet te vergeten, die kan daar ook behoorlijk opgewonden van raken. Eens kijken hoe Lucy (over een heleboel maanden) gaat reageren op het schuifdak...

Leuk was wel dat er ook bier was, ter viering van de nieuwe auto's. Het leek bijna op een borrel. Zoals ik op mijn weblog al heb gemeld, stapte de heer Labat op onze Wim Jans af met de vraag 'Kom jij uit Belgie?'. Hun gesprek heb ik verder niet gevolgd, Wim gelukkig wel. Volgens Wim is Ray Labat een zogenaamde Nepvlaming. Dat zijn Nederlanders die hun best doen om Belgisch te kwakken klappen. Maar laat ik de clou niet verraden, lees zijn blog-entry zelf maar.

Curacao Sail2002

Vrijdagavond zouden we even naar Pleincafé Wilhelmina gaan, Lucy wilde er ook wel weer eens uit en had goede zin. Zelfs toen de Spider iets later dan gepland van bovenstaande auto-borrel thuiskwam. Zo zaten we even later lekker aan de Westmalle Dubbel. Nog even later verscheen Wim met zijn Kameroenese Harem, ditmaal bestaand uit zijn vrouw Veronique en schoonzus Madeleine. Dat was best leuk. Om negen uur sloot de tent echter en gingen we maar eens kijken naar de Curacao Sail 2002. Nou ja, dat is wel een lange titel voor drie bootjes en een marineschip. De zeilboten zouden vanuit Curacao naar Florida varen, een of andere wedstrijd.

Belgische Wim en Kameroenese Veronique houden ook van Belgische Bieren...

Het was gezellig in Otrabanda, kraampjes alom en podia waar muziek werd gemaakt of tentoongesteld. Ook aan de Handelskade trad een band op. Het werd later en later. Luchiano werd er toch wat moe van, daarom vertrokken we tegen half elf naar Nancy Snack, voor een portie Lomitu ku Batata. Lucy schoot nog even de auto uit om ook dit evenement vast te leggen.

Drie Michelinsterren voor Nancy Snack!

Zaterdag na Luchiano's zwemles en een klein dutje was het wederom tijd voor Curacao Sail 2002. Nu mochten we de bootjes bestijgen. Het Braziliaanse zeilschip was het grootste en mooiste.

Braziliaans zeilschip met (te) moeilijke naam

Op het Jamaicaanse cruise-schip Polynesia was de bar open en werd gedanst. En wie kom je dan tegen? Peter en Loes en haar moeder.

Peter, Loes, de kleine en de moeder van Loes

Ook nu was er een hoop activiteit. Na porkchops van de grill gegeten te hebben gingen we richting auto. 'Zullen we nog heel even naar Pleincafé Wilhelmina gaan?', opperde de Spider. Inmiddels had Lucy gezien dat Laura, Casa's favoriete serveerster er sinds lange tijd weer was. 'Ahaaaa, jij wilt daar alleen naar toe voor haar!', zei Lucy, 'nee, we gaan naar huis!'. Inmiddels ben ik al iets wijzer geworden in de man/vrouw-discussies en heb dus (door schade en schande) geleerd dat je dan niet moet zeggen dat je toch naar dat terras wilt.
En dus antwoordde ik: 'Ok, als jij wilt gaan we naar huis'.

Laura en een kontente CasaSpider...


'Nee, we gaan naar het terras!', zei Lucy meteen. Ha, dit soort kleine succesjes houden je toch op de been... :-) En het moet gezegd, het was bijzonder leuk. Laura is met afstand de leukste serveerster en Lucy vindt haar zelfs sympathiek, kun je nagaan. Bovendien zat mijn huisarts, Harry Janssen, een tafeltje verder. Nu had ik niet meteen zin in een consult, maar het toeval wil dat deze huisarts drumt in Curacao's beroemdste band Diverse Sauzen, bekend van de hit Chillen op de Antillen. Deze avond zou Harry ook spelen, maar nu in een gelegenheidsformatie Toon Back in August genaamd, maar het kan ook een hele andere naam geweest zijn, de vier Westmalle Tripel's begonnen hun werk te doen.

Mijn huisarts Harry Janssen, drummer van Diverse Sauzen

Wel, de band begon te spelen en de stemming werd er alleen maar beter op. Muziek uit de 60'er/70'er jaren blijft leuk om te zien en te horen. Ook al was de Spider toen nog geeneens geboren, hij is immers 29! Creedence Clearwater, Jimi Hendrix en vele anderen uit die tijd passeerden de revue. Tja, Luchiano de kleine man werd uiteraard wat moe aan het eind, voor ons het sein om naar huis te gaan. Zelf had ik mijn zakken inmiddels ook wel vol en Lucy ook, sjonge wat kan dat mens kletsen na wat bier! Ik werd er zo moe van dat ik na een minuut of tien Costa mijn bed maar heb opgezocht. Maar wel zeer voldaan.

De band (Toon Back in August ofzo)

Er waren dus weinig bootjes op Curacao Sail 2002, maandag kwam er een onverwachte gast bij. En het was niet zomaar een boot, neen, een duikboot. De foto is van de Amigoe, maar daarom niet minder mooi...

Een heuse duikboot vaart de haven van Willemstad binnen

Nu maar hopen dat het geen Belgische duikboot is, want dan blijven die mannetjes in hun witte uniformpjes natuurlijk gewoon staan als er gedoken wordt, he Wim?

De complete fotoserie is te vinden in het Pictures Menu. Overigens heb ik sinds kort de beschikking over een beter fotopagina-programmaatje. In ieder geval kost het me nu een stuk minder tijd om de foto's on-line te zetten. Wat vind u daarvan?

WK2002 (2)

De afgelopen week stond geheel in het teken van de Wereldkampioenschappen voetbal. En het leuke is dat Lucy lekker meedoet. De hele week zijn we om zes uur opgestaan om de tweede helft van de tweede wedstrijd te bekijken. Ik zette dan een pot koffie en samen volgden we de wedstrijden. Grappig is dat Lucy best veel op de CasaSpider lijkt, zij heeft ook onmiddellijk haar favoriet net als ik, en gaat daar op agressieve wijze achter staan. Erg leuk om eens van iemand anders te zien, normaliter ben ik het altijd die atoombommen en zwaardere middelen op het land van de tegenstander wil deponeren. Vanmorgen was dat helemaal het geval. Na wat onsportieve acties van Kameroen, met name in de persoon van hun nummer vier, Song genaamd ofzo, waren wij helemaal voor Duitsland. Ja, u leest het goed, voor Duitsland. Bij gevaarlijke doelpogingen van Kameroen stond Lucy als een met speed gedrogeerde Kermit de Kikker voor haar stoel te springen. Zeer amusant kan ik u melden. Wees echter gerust, zelf liet ik mij ook niet onbetuigd. O ja, afgelopen nacht waren we al eerder opgestaan, om half drie, om de afgang van Frankrijk live te aanschouwen. De CasaSpider vindt het dan ook vreemd dat er mensen (voetballiefhebbers) zijn die zeggen dat het WK aan hun voorbijgaat. Daar ben je natuurlijk wel zelf bij, ja! Minder leuk is dat ik in alle weddenschappen slecht presteer, in die van SQL Integrator sta ik zelfs stijf onderaan. Onwetendheid wordt helaas nog steeds beloond in deze wereld.

Affijn, vannacht moet ik er om een uur of half vier weer uit om de tweede helft van Argentinie-Zweden te zien. Ik weet nog niet of ik Lucy meekrijg, zij gaat helemaal voor Japan en Duitsland, zogezegd De As uit WO-II.

Tot slot

Meer valt er niet te melden. Nou ja, bij Aqualectra zijn we bezig met een enigszins overhaaste Windows2000 migratie, dat geeft gelukkig wat stress. Tja, alles komt nu terug bij auto's en voetbal. Ahaaa, over voetbal gesproken, ik heb nog een leuke link voor u! Hier komt hij: Feyenoord! Op deze site staan goede MP3-songs, zoals daar zijn Hand in Hand en het Feyenoord-lied van Lee Towers. Vooral dit laatste lied valt bijzonder in de smaak bij Lucy, zij zingt (lees: probeert) dit lied luidkeels mee te zingen. Load het down of bestel het bij de CasaSpider. En... blijf kijken! Onder het motto: men weet maar nooit...

Hasta luego,

The CasaSpider.